apr 22 2020

Jaren geleden heb ik eens twee maanden in de zomer gewerkt als scheepskok op de driemastbark Europa. Vaargebied Skagerak, Oostzee en Noordzee. De passagiers-van diverse nationaliteiten-waren pure liefhebbers van oude schepen en men boekte graag voor een zevendaagse zeereis op wat toen Nederlands grootste tallship was. Zij moesten natuurlijk culinair verwend worden, want zoals de kapitain zei: ‘ik kan alle lappen eraan hangen die ik heb, maar als het eten niet te vreten is, hebben de mensen een rotreis”.

Het was mijn taak om met de koksmaat in een kleine kombuis ontbijt, lunch en avondeten te verzorgen en broodbakken hoorde daar ook bij. Ook als het schip 18 graden helde bij windkracht 8 en flink tekeer ging. Aan het begin van zo’n reis werd er bij een shipchandler vers eten voor de hele week ingeslagen en een deel ging in de vriescel. Zo had ik een enorme zak met kippenbouten ingeladen voor veertig passagiers en tien man bemanning. Toen ik die zak, die ter ontdooiing ’s morgens vroeg onderin het schip was gelegd, openmaakte om de bouten te verwerken, kwam er een vreselijke stank te voorschijn. De hele handel bleek in die korte tijd zwaar bedorven. Een lichte paniek maakte zich van mij meester, want hoe moest het nu met het diner gaan? Twee matrozen kwamen op het idee een lange lijn uit te brengen met acht haken en zilverpapier eraan. Vanaf het achterdek werd de lijn uitgevierd en oh wat een triomf, binnen korte tijd zaten er vier makrelen aan; we bleken middenin een grote school te varen. Ik begon meteen in de kombuis met schoonmaken, terwijl buiten de vangst voorspoedig voortgezet werd door steeds vrolijker matrozen. In no time lagen er zestig makrelen, geschoond en panklaar in de keuken.

Met wat er aan spullen voorradig was, sloeg ik aan het improviseren; de makrelen werden gevuld met een mengsel van knoflook, peterselie, citroenrasp en stukjes tomaat, grofgemalen zwarte peper en besprenkeld met olijfolie. De oven werd opgestookt tot 200 graden en daar konden de makrelen, nog extra met stukjes citroen bedekt, goudbruin in bakken. Rijst erbij en sperziebonen opgebakken met knoflook, ui, rode paprika en oregano. De hele schotel heb ik geserveerd onder de naam ‘Siciliaanse makreel’.

De passagiers hebben nooit weet gehad van de eerdere ramp met de kippenbouten en waren zeer te spreken over mijn ‘Siciliaanse makreel’. Stiekem heb ik de bedorven kippenbouten ’s avonds in het duister vanaf het achterschip in zee gedonderd als voer voor de resterende leden van de makrelenschool.

Joost Adriaansz

Wat zal Rutte zeggen?

📁Nieuws  No Responses »
apr 20 2020

Geachte leden,

Wat zal Rutte zeggen komende dinsdagavond?
Stilletjes bereiden we ons voor op misschien binnenkort weer het water op. Ongewis is de datum, maar we willen er klaar voor zijn zodra het kan. Hoe zal dat er dan mogelijk uitzien?

We wachten natuurlijk op een duidelijk signaal vanuit de samenleving en de experts dat het weer kan en mag. Verder hebben we nauw contact met de Amsterdamse verenigingen aan de Amstel (De Bosbaan is voorlopig het terrein van de KNRB). Graag willen we gezamenlijk een beweging maken naar het water op dezelfde tijd. Geheel gelijk zal het nooit zijn, maar we voelen ons solidair met roeiend Nederland.

Het eerste moment van roeien zal heel beperkt zijn. 1-persoons boten, met een beperkt aantal mensen aanwezig in de loodsen en op de vlotten, desinfecteren van handen en materiaal zal eenieder moeten doen. Dit allemaal met een gesloten sociëteit en gesloten kleedkamers.
We zullen moeten weten wie er aan het roeien zijn, daarvoor zal een verdeling worden gemaakt op basis van tijdsloten en we moeten daar toezicht op houden. Dit zijn zomaar wat onderdelen die voorkomen in een op te stellen protocol. Willem III is daar mee bezig.

Ondertussen danken wij onze leden dat er zoveel geduld is. Met dit weer is het voor de gemiddelde Willem III-er echt lastig. We willen het water op!
We blijven alert, houden u op de hoogte en hopen u allen snel weer op de vlotten te zien. Tot dan!

Namens het bestuur,
Gerrit Blom, voorzitter

Digiavond 15-4-2020

📁Nieuws  No Responses »
apr 15 2020

Om 19:30 is er weer een testmoment. De hoofdvideochat is hier te vinden, aanvang is 20:00 zoals voorheen: https://meet.google.com/pma-znvs-tez
Inbellen via telefoon kan altijd ook nog via https://meet.google.com/tel/pma-znvs-tez

Tafels vanaf 20:15 hier te vinden en aanklikbaar.

De bar
Voortvarend & Friends
Loge van Otto

De digiaavond is inmiddels geweest. Kijk volgende week dinsdag/woensdag weer op de site.

apr 14 2020

Ode aan de gehaktbal

Gehaktbal

De graaf komt strijk en zet
’s nachts uit zijn hemelbed
omdat het koud buffet
dan weer wat is gezakt.
Gehuld in zijn peignoir
vraagt hij met veel misbaar
niet om de kaviaar,
maar om een bal gehakt.

De keeper die helaas
de spanning niet de baas,
verrast wordt door een pass
en er weer niets van bakt,
denkt als de coach dan flipt
en klachten naar hem snibt,
‘ach klets maar, mij ontglipt
straks niet de bal gehakt.’

Dit gedicht brengt mij op het merkwaardige verhaal van de Jordanese gehaktbal; vroeger waren de Hollandse garnaaltjes, zeker als je ze nog zelf moest pellen, veel goedkoper dan gewoon vlees. Mensen die het niet breed hadden (in de Jordaan), mengden hun gehakt dan met de Hollandse garnaaltjes en maakten zo hun gehaktballen. Nu is dit een zeer gewaardeerde culinaire uitspatting geworden, waarvan hier mijn eigen variant:

Meng 400 gram halfom gehakt met 100 gram Hollandse garnalen, een ei en 2 eetlepels paneermeel. Kruid met een centimeter geschaafde verse gember, een handje zeer fijngesneden verse bieslook of lenteui, twee theelepels Kikkoman sojasaus, peper en zout naar smaak. Draai er vier ballen van en braad ze goudbruin in de boter, blus af met een beetje water en laat ze +/- een kwartiertje verder garen. Mijn kinderen verslinden zoiets met sweet chilisaus erover bij de nasi. Over fusion gesproken…

Wie in een storm belandt,
wie in een file strandt,
wie rijles opgeeft want
al tien keer is gezakt,
wie zwaarder blijkt te zijn
dan vóór de slanke lijn,
vindt troost en dat is fijn
bij nog een bal gehakt.

Die bal treft altijd doel,
Die bal is vet en cool.
Hij wekt een oergevoel
bij wie naar vroeger snakt.
De aarde draait haar baan
niet om de zon of maan,
dit ondermaats bestaan
draait om de bal gehakt.

Marjolein Kool  1958
Uit: Bal gehakt. De nieuwe keuken
Anne Scheepmaker 2004

Stand van Willem III zaken

📁Nieuws  No Responses »
apr 13 2020

Geachte leden,

Inmiddels gaat ook het WK roeien niet door. En is er nog geen zicht op verruiming van de mogelijkheden om het water op te gaan. Dat terwijl de lente zich doet voelen en dus de roeispieren doet kriebelen.

Van de leden waarvan ik weet hoe ze dat gemis compenseren hoor ik veel dat de trainingsarbeid wel te verrichten is. Zweten kan ook op een trap, de ergometer, een fiets, hardlopend en met lege melkpakken gevuld met zand. Maar de magie van roeien, de geluiden, het balanceren, het zoeken naar de juiste verhouding tussen haal en oprijden, die paar magische meters dat ie echt loopt…….Dat is moeilijk na te bootsen.

Komt zeker weer, ik wens u ondertussen sterkte!

Sociaal missen we elkaar ook, op dat vlak hoor ik dat leden nieuwe (digitale) wegen inslaan om elkaar te treffen. Hoewel zeker niet hetzelfde, is elkaar virtueel zien toch ook voor mij echt een ontdekking. Ik ben om! Afgelopen woensdag konden we luisteren naar een boekpresentatie van Diederik de Boorder. Komende woensdag staat echt in het teken van elkaar ontmoeten op internet. Woensdag meer info op de site. Ik hoop u allen te zien!

Gerrit Blom

apr 08 2020

Amici,

In deze duistere tijden wil ik graag ter opvrolijking dit recept met jullie delen van Pellegrino Artusi, de man die, reizend door Italië, recepten uit het hele, nog maar net één geworden land, verzamelde en voor eigen rekening uitgaf in beperkte oplage. Het boek, over de wetenschap in de keuken en de kunst om goed te koken, bleek al spoedig een groot succes en gaat door voor de basis van de Italiaanse keuken. De voortreffelijke vertaling is van Pietha de Voogd en Mieke Geuzebroek (uitg. De Scepter, Amsterdam)

Minestrone herinnert me aan een bang jaar voor ons volk en iets wat ik persoonlijk meemaakte. Ik was in Livorno in het badseizoen van het gezegende jaar 1855 en de cholera, die her en der in een aantal provincies van Italië rondwaarde, hield iedereen in de ban van de angst voor een algemene epidemie, die inderdaad niet lang op zich liet wachten. Op een zaterdagavond liep ik een eethuis binnen en vraag: ‘Wat is er voor soep?‘ ‘Minestrone, ‘kreeg ik ten antwoord. ‘Laat de minestrone dan maar komen,’zei ik. Ik at en ging, na een wandelingetje, slapen. Ik had mijn intrek genomen in een van top tot teen wit, gloednieuw huis aan de Piazza del Voltone waar ene Domenici de scepter zwaaide. ’s Nachts voelde ik langzaam een verschrikkelijke opstand in mijn lijf uitbreken, dus veel heen en weer geloop naar het privaat, dat ze in Italië eigenlijk beter ongemak kunnen noemen dan gemak. ‘Vermaledijde minestrone, je krijgt me niet meer te pakken!’ riep ik voortdurend vol wrok tegen hem die er misschien part noch deel aan had.

Toen het dag werd voelde ik me zo uitgeput dat ik me meteen naar de eerste trein repte en naar Florence vluchtte, waar ik me meteen voelde opknappen. Maandag komt het droeve nieuws dat de cholera is uitgebroken in Livorno en dat Domenici het eerste dodelijke slachtoffer is. Dat is andere koek dan minestrone.

Na drie keer proefkoken en steeds verbeteren, vertel ik u nu hoe ik hem lekker vind (maar voel u vrij hem te veranderen op de manier zoals men het in uw streek lekker vind, rekening houdend met de groenten die er bij u te krijgen zijn).

Maak zoals gebruikelijk een vleesbouillon en kook eerst een handvol verse bonen apart in de bouillon gaar; als ze gedroogd zijn, kook ze eerst halfgaar in water. Snijd savooiekool, spinazie en een klein beetje snijbiet in dunne reepjes, laat die even in koud water staan, doe ze daarna zonder water in een pan, zet op het vuur en wacht tot ze slinken; zeef de groenten dan en druk met een pollepel het vocht er goed uit. Als het om een soep voor vier of vijf personen gaat, hak dan 40 gram ham met een vetrand, een teentje knoflook en een takje peterselie, fruit dat en doe het over in bovengenoemde pan, samen met de bleekselderij, wortel, een aardappel, een courgette en heel weinig ui, dit alles in dunne, korte reepjes gesneden. Doe er de bonen weer bij en als u het goed dunkt wat varkenszwoerd, zoals sommigen gewoon zijn, of een klein beetje verse of geconserveerde tomatensaus, breng op smaak met zout en peper en laat alles in bouillon koken. Ten slotte doet u er zoveel rijst bij dat de minestrone bijna droog wordt en strooit u er, vlak voor u hem van het vuur haalt, nog een flinke lepel geraspte Parmezaanse kaas door. Ik moet u waarschuwen dat dit geen soepje voor zwakke magen is.

Joost Adriaansz.

apr 06 2020

De afgelopen tijd zijn alle wedstrijden afgelast. Gelukkig blijft er genoeg over om over te schrijven.

Misschien wel mijmeringen over wat zo duidelijk, door de laatste weken naar boven is gekomen, wat we missen nu Willem III dicht is? Welke alternatieven zijn er opgepakt om te blijven sporten? Wat te doen als voorbereiding om er helemaal klaar voor te zijn als we de boten weer in kunnen stappen? Beleving van de digitale clubavond? Wanneer is Willem III eerder helemaal dicht geweest in het verleden? Welke boeken zijn er gelezen om in de roeisfeer te blijven? Hebben de eenden en hun vrienden het vlot nu helemaal overgenomen in deze tijd van rust in de haven? Aan welke boten zijn in deze tijd opgeknapt? Wat vinden we van de digitale trainingen en hebben we zin in de digitale kookles? Hoe is het voor Gerard, onze opzichter, nu het zo stil is?

Hoe dan ook, het zal een bijzondere editie worden, dat staat in ieder geval al vast.

Wij kijken uit naar de pennenvruchten en beelden. De deadline is 8 april zoals vermeld in #1.

Bericht van de voorzitter

📁Vereniging  No Responses »
apr 06 2020

Geachte Willem III-leden,

Het zijn bizarre tijden voor Willem III. En daarmee passeer ik meteen het station hoe deze pandemie zich bij u thuis ontvouwt.
Allereerst wil ik namens Willem III, eenieder geluk en gezondheid wensen. Dat zal voor iedereen iets anders betekenen. Van mensen om me heen die echt in de problemen raken, bang zijn en het even niet meer weten, tot mensen die kracht vinden, goede voornemens hebben, de helpende hand bieden etc. Nogmaals sterkte, en als er iets is dat gedaan kan worden vanuit de vereniging…

Dan Willem III. Het is zelden voorgekomen dat de vereniging volledig gesloten was. Als je daar dan bij optelt dat het lente is, de dagen lengen, er veel zon is en nog niet al te veel pleziervaart op het mooie water te vinden is, dan mogen we toch wel zeggen dat het voor de roeiliefhebber best pittig is. Zonder af te doen aan het feit dat we echt wel weten dat gezondheid, zelfs de volksgezondheid, belangrijker is.

Vorige week hebben we te horen gekregen dat we nog 3 weken extra dicht moeten blijven, zonder enige specifieke verwijzingen naar de sport. Naar onze sport. We zien veel mensen om ons heen individuele buitensporten beoefenen, Wielrennen, hardlopen en ook zeilen heb ik gezien. Terecht komt bij mij de vraag op, of in je skiff over de Amstel zwerven, niet ook onder die categorie valt.

Het antwoord ligt besloten in de term vereniging. Wij zijn als vereniging onderdeel van de samenleving en daarbij hoort dat we beslissingen nemen in die rol. Door de vereniging gesloten te houden, dragen we met zijn allen bij aan het voorkomen van verspreiding van dit virus. Dat is heel absoluut, zonder nuanceringen of ruimte voor individuele mogelijkheden. Vrij vertaald is dit het verschil tussen lid zijn van Willem III en een eigen skiff in je schuur hebben liggen.

Wij, het bestuur, gaan ervan uit dat de maatregelen niet in 1 keer opgeheven worden. Het zal waarschijnlijk stap voor stap plaatsvinden. Dit betekent dat wij als bestuur beslissingen moeten nemen over wie eerst, onder welke voorwaarden, etc. en hopen daarin op uw begrip. Ook is het bestuur bezig met de mogelijke gevolgen voor onze begroting, in relatie met de overheid en roeiend Nederland, leveranciers, etc. Als het om ingrijpende zaken gaat, wordt vanzelfsprekend een bijzondere ALV hierover ingericht.

Ook zijn wij, het bestuur, al bezig met het licht aan het einde van de tunnel. We denken na op welke manier we u allen op de vlotten en in ons prachtige gebouw kunnen begroeten, maar ook hebben we veel ideeën. Zo houden we er rekening mee dat Willem III in de zomer open kan zijn en veel mensen in Nederland, lees in Amsterdam zullen blijven.
Hoe mooi zou het zijn:

  • Om de leden dan de mogelijkheid te bieden om op de vereniging vakantie te vieren. Denk bijvoorbeeld aan zomerkampen voor kinderen, speciale instructieweken, barbecue-avonden op de landtong etc.
  • Als de Dutch International Youth Regatta op 4 en 5 juli op de Bosbaan door kan gaan, en we met zijn allen langs de kant van deze internationale roeiwedstrijd voor de jeugd kunnen staan.
  • Om vanuit onze vereniging mooie toertochten te organiseren in zomer.

Wij hopen met u allen deze ideeën te verwezenlijken. Mocht u aanvullingen hebben, dan horen we dat graag.

Graag sluit ik af u uit te nodigen voor de volgende virtuele clubavond. Informatie hierover zal binnenkort op de website worden gepubliceerd. Wij hopen u allen snel weer op de vlotten te zien. Tot dan sterkte in alle gezondheid.

Namens het bestuur,

Gerrit Blom
Voorzitter Willem III

Digiavond tafels

📁Nieuws  No Responses »
apr 01 2020

Na de geslaagde videochat met zo’n 40 man piepte en kraakte de website onder het vele aantal geïnteresseerden. Hierdoor is het contact met elkaar via de diverse videochats/tafels niet altijd gelukt. Bij een volgende digiavond gaan we in plaats van ons eigen systeem (Jitsi) een ander systeem gebruiken. Wordt vervolgd.

apr 01 2020

Bewegen helpt je om gezond en fit te blijven. Al is dat in deze periode misschien wat lastiger.

Gelukkig hebben Haye en Freek dit indoor schema met oefeningen opgesteld, voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Om de oefeningen te doen heb je geen speciale toestellen of gewichten nodig.

Squatten

Schuine buik