De Landtong #3 is bezorgd.

De Landtong #3 is bezorgd.

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong, Nieuws  No Responses »
jun 20 2018

De Landtong #3 is bezorgd. Veel leesplezier. Heeft u het blad niet ontvangen laat het ons dan weten via redactie@willem3.nl

coverfoto; Elisabeth van Dorp

De Landtong #3 is bezorgd. Veel leesplezier. Heeft u het blad niet ontvangen laat het ons dan weten via redactie@willem3.nl

coverfoto; Elisabeth van Dorp

De zus van Anne Frank

De zus van Anne Frank

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong, Nieuws  No Responses »
mei 04 2018

Een inkijk in de Landtong #2, tekst; Florrie van der Kamp

Rondbladerend in een boekhandeltje in de Javastraat, kom ik de volgende passage tegen: ‘Opeens klopt het. De boot doorklieft het water, recht en in evenwicht. Margot ademt diep in bij het oprijden en uit bij het uittrappen, haar handen hebben de riem stevig vast, ze knijpt niet. Haar rug is recht en haar benen gespannen, niet verkrampt. De beweging, die vreemde onnatuurlijke roeibeweging, lijkt vanzelf te komen, het kost kracht, geen overbodige energie. Niets aan inspanning wordt verspeeld. Ze hoort zichzelf hijgen, de slagen ‘op tien’ worden korter en sneller, de anderen hijgen ook. De boot zweeft over het water.’

 

Wat is dit voor een boek dat roeiend begint? Het blijkt een roman over de zus van Anne Frank, Margot, geschreven door Sophie Zijlstra (Querido, 2012). Het draait in dit boek grotendeels om het gegeven dat Margot als Joods meisje niet meer welkom is op haar roeivereniging. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in 1941, de periode dat Joden op steeds meer plaatsen niet meer mochten komen. Zo ook bij de VBWJ, de Vereeniging ter Bevordering van de Watersport onder Jongeren. Een roeivereniging verboden voor Joden? Bij de andere Amsterdamse roeiverenigingen was dat toch niet het geval? Maar inderdaad, de VWBJ kreeg zo’n brief. Mijn inschatting is dat dit gebeurde omdat de VBJW onder de afdeling Onderwijs ressorteerde (de brief is te vinden in het gemeentearchief van Amsterdam).

We hebben een brief gekregen ‘zegt de voorzitter, ‘van de wethouder van Onderwijs van de gemeente van Amsterdam, de heer Smit.’ Hij zet zijn leesbril op en kijkt in de brief. ‘In die brief staat het volgende, ik zal het je voorlezen: Geachte heer, enzovoort, enzovoort, per direct mogen Joodse kinderen en tevens leerlingen van Joodse scholen geen gebruik meer maken van de roeigelegenheid onder de Amstelbrug.’

Op basis van dit feitelijke gegeven ontrolt zich het verhaal. Margot weet dat ze zich bij dit verbod neer moet leggen, maar bijt zich erin vast om wèl mee te mogen met de roeitocht, waarmee het roeiseizoen wordt afgesloten. Waarom wil ik dat zo graag, vraagt ze zichzelf af. Ze brengt het als volgt onder woorden: ‘Omdat ik dan niet weggestuurd ben. Als de seizoensafsluiting geweest is en ik daarna niet meer mag roeien, ben ik net als de anderen. Een roeister in de winterstop.’ Een veelzeggend antwoord.

Het bestuur moet beslissen of de twee Joodse kinderen om wie het gaat mee mogen met de roeitocht. De meningen zijn verdeeld. De beschrijving van deze discussie en vooral ook hoe persoonlijke motieven meespelen in de standpuntbepaling, vind ik misschien nog wel het meest interessante in dit boek. Hoe zwart-wit het vraagstuk misschien ook lijkt – je bent voor of tegen de Joden, voor of tegen de Duitsers – er blijken allerlei persoonlijk ervaringen en belangen mee te spelen.

De voorzitter wil zich aan de wet houden: het mag niet. De penningmeester twijfelt, maar omdat de voorzitter zijn zwakbegaafde zoon klusjes laat doen op de vereniging, durft hij niet tegen de hem in te gaan. De secretaris heeft een dilemma: ze is coach en vriendin van Margot, maar tegelijk heeft ze een verhouding met de voorzitter. Er zit ook een bakker in het bestuur. Zelf ziet hij niet zoveel in roeien, maar hij is gevraagd omdat zijn dochter roeit, en hij zo fijn broodjes kan leveren bij festiviteiten. Hij heeft een moeilijke relatie met zijn Joodse stadgenoten. Omdat er in zijn wijk opeens veel nieuwe Joodse bewoners kwamen – gevlucht uit Duitsland – bloeide zijn bakkerij als nooit tevoren. Hij deed goede zaken en investeerde in zijn winkel. Tot het moment dat de Joodse gemeenschap zijn bakkerij als niet koosjer bestempelde. De zaak liep leeg en nu zit hij in de schulden.

Intrigerend om te lezen hoe allerlei grijstinten kunnen sluipen in een dilemma dat zo simpel zwart – wit lijkt. En dat is precies wat er in de bezettingstijd veel vaker gebeurde dan we soms willen toegeven: we waren lang niet allemaal helden, we maakten lang niet altijd zuivere en goede keuzes.

Er bestaan verhalen over roeiverenigingen die ‘goed’ of ‘fout’ waren in de oorlog. Duidelijk is dat er op allerlei manieren werd geworsteld met dit thema. Ook in de archieven van Willem III zijn hier tekenen van te vinden. Om van de geschiedenis te kunnen leren is het belangrijk om als vereniging je eigen ‘grijstinten’ onder ogen te zien. Het boek dat op dit moment in de maak is over verleden en heden van Willem III biedt daar, naar ik hoop, alle kansen toe.

Een inkijk in de Landtong #2, tekst; Florrie van der Kamp

Rondbladerend in een boekhandeltje in de Javastraat, kom ik de volgende passage tegen: ‘Opeens klopt het. De boot doorklieft het water, recht en in evenwicht. Margot ademt diep in bij het oprijden en uit bij het uittrappen, haar handen hebben de riem stevig vast, ze knijpt niet. Haar rug is recht en haar benen gespannen, niet verkrampt. De beweging, die vreemde onnatuurlijke roeibeweging, lijkt vanzelf te komen, het kost kracht, geen overbodige energie. Niets aan inspanning wordt verspeeld. Ze hoort zichzelf hijgen, de slagen ‘op tien’ worden korter en sneller, de anderen hijgen ook. De boot zweeft over het water.’

 

Wat is dit voor een boek dat roeiend begint? Het blijkt een roman over de zus van Anne Frank, Margot, geschreven door Sophie Zijlstra (Querido, 2012). Het draait in dit boek grotendeels om het gegeven dat Margot als Joods meisje niet meer welkom is op haar roeivereniging. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in 1941, de periode dat Joden op steeds meer plaatsen niet meer mochten komen. Zo ook bij de VBWJ, de Vereeniging ter Bevordering van de Watersport onder Jongeren. Een roeivereniging verboden voor Joden? Bij de andere Amsterdamse roeiverenigingen was dat toch niet het geval? Maar inderdaad, de VWBJ kreeg zo’n brief. Mijn inschatting is dat dit gebeurde omdat de VBJW onder de afdeling Onderwijs ressorteerde (de brief is te vinden in het gemeentearchief van Amsterdam).

We hebben een brief gekregen ‘zegt de voorzitter, ‘van de wethouder van Onderwijs van de gemeente van Amsterdam, de heer Smit.’ Hij zet zijn leesbril op en kijkt in de brief. ‘In die brief staat het volgende, ik zal het je voorlezen: Geachte heer, enzovoort, enzovoort, per direct mogen Joodse kinderen en tevens leerlingen van Joodse scholen geen gebruik meer maken van de roeigelegenheid onder de Amstelbrug.’

Op basis van dit feitelijke gegeven ontrolt zich het verhaal. Margot weet dat ze zich bij dit verbod neer moet leggen, maar bijt zich erin vast om wèl mee te mogen met de roeitocht, waarmee het roeiseizoen wordt afgesloten. Waarom wil ik dat zo graag, vraagt ze zichzelf af. Ze brengt het als volgt onder woorden: ‘Omdat ik dan niet weggestuurd ben. Als de seizoensafsluiting geweest is en ik daarna niet meer mag roeien, ben ik net als de anderen. Een roeister in de winterstop.’ Een veelzeggend antwoord.

Het bestuur moet beslissen of de twee Joodse kinderen om wie het gaat mee mogen met de roeitocht. De meningen zijn verdeeld. De beschrijving van deze discussie en vooral ook hoe persoonlijke motieven meespelen in de standpuntbepaling, vind ik misschien nog wel het meest interessante in dit boek. Hoe zwart-wit het vraagstuk misschien ook lijkt – je bent voor of tegen de Joden, voor of tegen de Duitsers – er blijken allerlei persoonlijk ervaringen en belangen mee te spelen.

De voorzitter wil zich aan de wet houden: het mag niet. De penningmeester twijfelt, maar omdat de voorzitter zijn zwakbegaafde zoon klusjes laat doen op de vereniging, durft hij niet tegen de hem in te gaan. De secretaris heeft een dilemma: ze is coach en vriendin van Margot, maar tegelijk heeft ze een verhouding met de voorzitter. Er zit ook een bakker in het bestuur. Zelf ziet hij niet zoveel in roeien, maar hij is gevraagd omdat zijn dochter roeit, en hij zo fijn broodjes kan leveren bij festiviteiten. Hij heeft een moeilijke relatie met zijn Joodse stadgenoten. Omdat er in zijn wijk opeens veel nieuwe Joodse bewoners kwamen – gevlucht uit Duitsland – bloeide zijn bakkerij als nooit tevoren. Hij deed goede zaken en investeerde in zijn winkel. Tot het moment dat de Joodse gemeenschap zijn bakkerij als niet koosjer bestempelde. De zaak liep leeg en nu zit hij in de schulden.

Intrigerend om te lezen hoe allerlei grijstinten kunnen sluipen in een dilemma dat zo simpel zwart – wit lijkt. En dat is precies wat er in de bezettingstijd veel vaker gebeurde dan we soms willen toegeven: we waren lang niet allemaal helden, we maakten lang niet altijd zuivere en goede keuzes.

Er bestaan verhalen over roeiverenigingen die ‘goed’ of ‘fout’ waren in de oorlog. Duidelijk is dat er op allerlei manieren werd geworsteld met dit thema. Ook in de archieven van Willem III zijn hier tekenen van te vinden. Om van de geschiedenis te kunnen leren is het belangrijk om als vereniging je eigen ‘grijstinten’ onder ogen te zien. Het boek dat op dit moment in de maak is over verleden en heden van Willem III biedt daar, naar ik hoop, alle kansen toe.

Mededeling van huishoudelijke aard:

Mededeling van huishoudelijke aard:

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong  No Responses »
dec 13 2017

De Landtong komt er BIJNA aan!

Ligt u ook al een paar dagen achter de deur? Verliest u uw brievenbus geen moment uit het oog? Wij ook niet! Jammer maar helaas: u mag even ontspannen.

Gister hebben wij van de drukkerij/printerij verantwoordelijk voor clubperiodiek De Landtong (DL) vernomen dat een machinestoring en drukte voor vertraging zorgen. Maarrrrr… de persen draaien inmiddels. Het blad zal voor de Kerst maar na het Willem III-Kerstdiner verschijnen. Ons plan om daaraan in de kolommen nog wat ruchtbaarheid te geven, komt straks (op papier) als mosterd na… juist! Daarom via digitale wegen, kabels, abonnementen, zendmasten, stekkers, kwik, soldeersel en snoeren dit DL-voorgerechtje.

Dr. L.P. KIPPS zingt bij het WIII-Kerstdiner

Het traditionele Kerstdiner van Willem III – op 15 december aanstaande vanaf 18u. gehouden in onze sociëteit – wordt dit jaar opgeluisterd door het Amsterdams Vocaal Ensemble dr. L.P. KIPPS. Dit is een vierstemmig amateur-kamerkoor dat onder leiding staat van Marcel Dobbelsteen.

Het koor is begin jaren ’90 begonnen in een kroeg, door een dirigent die een koor nodig had zoals een pianist een piano. Ooit heette het koor ‘De vis wordt duur betaald’, maar geïnspireerd door de leverworst die in echte Amsterdamse kroegen op het menu staat, werd al snel overgegaan op de huidige (merk)naam.

Vier leden van het koor zijn ook actief lid bij Willem III, te weten Kees Veling, Els Jorritsma, André Boersma en Barbara Crena de Iongh. Het koor is van plan twee korte optredens te doen, en hebben een gevarieerd programma opgesteld.

Zij beginnen met drie Franse liedjes:

.. La laine des moutons (Volksliedje)

.. Calme des nuits (Charles Camille Saint-Seans 1880)

.. Au joli bois (C. de Sermisy ± 1520).

Later op de avond komen de Kerstliedjes aan de beurt:

.. O Jesulein Süss (J.S. Bach ±1720)

.. Es ist ein Ros entsprungen (W. Koln/St.M. Praetorius 1599)

.. All this night bright angels sing (A. Sullivan ±1860)

Voor het Kerstdiner zijn nog enkele plaatsen beschikbaar. U kunt zich elders op de ‘site’ (zie het bericht hieronder) aanmelden.

Veel leesplezier gewenst, een mooie winter en: FIJNE FEESTDAGEN,

De redactie van De Landtong

Versie 2; licht gecorrigeerd (een taalfout en verwijderen credits). Geplaatst op 13/12/2017

De Landtong komt er BIJNA aan!

Ligt u ook al een paar dagen achter de deur? Verliest u uw brievenbus geen moment uit het oog? Wij ook niet! Jammer maar helaas: u mag even ontspannen.

Gister hebben wij van de drukkerij/printerij verantwoordelijk voor clubperiodiek De Landtong (DL) vernomen dat een machinestoring en drukte voor vertraging zorgen. Maarrrrr… de persen draaien inmiddels. Het blad zal voor de Kerst maar na het Willem III-Kerstdiner verschijnen. Ons plan om daaraan in de kolommen nog wat ruchtbaarheid te geven, komt straks (op papier) als mosterd na… juist! Daarom via digitale wegen, kabels, abonnementen, zendmasten, stekkers, kwik, soldeersel en snoeren dit DL-voorgerechtje.

Dr. L.P. KIPPS zingt bij het WIII-Kerstdiner

Het traditionele Kerstdiner van Willem III – op 15 december aanstaande vanaf 18u. gehouden in onze sociëteit – wordt dit jaar opgeluisterd door het Amsterdams Vocaal Ensemble dr. L.P. KIPPS. Dit is een vierstemmig amateur-kamerkoor dat onder leiding staat van Marcel Dobbelsteen.

Het koor is begin jaren ’90 begonnen in een kroeg, door een dirigent die een koor nodig had zoals een pianist een piano. Ooit heette het koor ‘De vis wordt duur betaald’, maar geïnspireerd door de leverworst die in echte Amsterdamse kroegen op het menu staat, werd al snel overgegaan op de huidige (merk)naam.

Vier leden van het koor zijn ook actief lid bij Willem III, te weten Kees Veling, Els Jorritsma, André Boersma en Barbara Crena de Iongh. Het koor is van plan twee korte optredens te doen, en hebben een gevarieerd programma opgesteld.

Zij beginnen met drie Franse liedjes:

.. La laine des moutons (Volksliedje)

.. Calme des nuits (Charles Camille Saint-Seans 1880)

.. Au joli bois (C. de Sermisy ± 1520).

Later op de avond komen de Kerstliedjes aan de beurt:

.. O Jesulein Süss (J.S. Bach ±1720)

.. Es ist ein Ros entsprungen (W. Koln/St.M. Praetorius 1599)

.. All this night bright angels sing (A. Sullivan ±1860)

Voor het Kerstdiner zijn nog enkele plaatsen beschikbaar. U kunt zich elders op de ‘site’ (zie het bericht hieronder) aanmelden.

Veel leesplezier gewenst, een mooie winter en: FIJNE FEESTDAGEN,

De redactie van De Landtong

Versie 2; licht gecorrigeerd (een taalfout en verwijderen credits). Geplaatst op 13/12/2017

2017-12-13T16:57:42+00:00
 Posted by at 10:06
Mededeling van huishoudelijke aard:

Mededeling van huishoudelijke aard:

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong  No Responses »
dec 08 2017

De Landtong komt eraan!

Foto: Stan Jansen / Bewerking: Elly Vlaming

Kerstmis moet nog komen maar De Landtong zit al vol – vol met voer voor het brein, de verbeelding, uw kennis; vol met verhalen, anekdotes, rubrieken, mooie beelden en zaken waarvan je zegt: nu ik ’t weet, zie ik ‘t pas.

Voor dit Kerstnummer met als thema ‘je thuis voelen’ hebben we het gebouw als uitgangspunt genomen. Het idee lag er al om in De Landtong een variant te maken op het magnum opus van de Franse schrijver/filosoof Georges Perec, Het leven een gebruiksaanwijzing (oorspronkelijke titel: La vie mode d’emploi). Hij schreef in 1978 een roman over een appartementencomplex in Parijs waar legio verhalen verborgen liggen of samenkomen. Verhalen die allerlei kanten op schieten maar die in het gebouw zijn te vinden, te horen, er hun oorsprong hebben. Zijn idee is een krachtige beperking en motor voor verhalen die ook toegepast kan worden op het gebouw aan de Jan Vroegopsingel 8 – ons clubgebouw als getuige en bakermat van legio geschiedenissen, levens, gebeurtenissen. Het verenigingsgebouw van een club waar je kunt roeien en waar je komt omdat je je er thuis voelt. Juist hier want… er zijn meer clubs, maar wij kiezen (of: kozen) deze ene. Stan Jansen, Elly Vlaming en Marise Knegtmans verbeelden het idee en in het blad krijgt het idee ‘vlees op de botten’ en ‘handen en voeten’.

Wat kunt u binnenkort – naast kerstkaarten, de reclamefolder van de slijter, de kerst Allerhande, een blauwe envelop – op uw mat verwachten? Een blad met verhalen over hoe er voor het computertijdperk boten werden gereserveerd; er tot enige tijd geleden elke zomer een wherry naar Vinkeveen werd geroeid en daar een seizoen lang bleef liggen tot groot vermaak van een groep dames; wij de erfelijke overdraagbaarheid van roeien met de families Van Zomeren en Van Broekhuizen als bewijsmateriaal aantonen. En in Wij Willem III leren we de bootsman en huismeester Gerard (nog wat) beter kennen. Ook zijn we te gast in de keuken bij woensdagavondkokkin Henny Hillecamp (Uit de kast) en is er nog meer… Columns, rubrieken, Golfbrekers, Otto’s Woord van de Voorzitter, Het Archiefstuk en de Agenda.

En er is nieuws! Goed nieuws. Na zich 15 jaar bij Willem III te hebben thuis gevoeld, vertrekt Ferry.

Is dat het goede nieuws?

Nee! (Of misschien wel… Dat ligt eraan). Maar we doelen erop dat in we deze DL kunnen melden dat er een opvolgster is voor zijn clubbladwerkzaamheden. We stellen u in de kolommen voor aan de nieuwe hoofdredactrice Helena van Gelder – een lid (en roeimoeder) die zich op Willem III direct als een vis in het water voelde.

Veel leesplezier gewenst, een mooie winter en (namens de ex-Chef) het ga jullie allen goed,

De redactie van De Landtong

(08 dec: tweede versie; na kleine taal- en kleurcorrecties, FW)

De Landtong komt eraan!

Foto: Stan Jansen / Bewerking: Elly Vlaming

Kerstmis moet nog komen maar De Landtong zit al vol – vol met voer voor het brein, de verbeelding, uw kennis; vol met verhalen, anekdotes, rubrieken, mooie beelden en zaken waarvan je zegt: nu ik ’t weet, zie ik ‘t pas.

Voor dit Kerstnummer met als thema ‘je thuis voelen’ hebben we het gebouw als uitgangspunt genomen. Het idee lag er al om in De Landtong een variant te maken op het magnum opus van de Franse schrijver/filosoof Georges Perec, Het leven een gebruiksaanwijzing (oorspronkelijke titel: La vie mode d’emploi). Hij schreef in 1978 een roman over een appartementencomplex in Parijs waar legio verhalen verborgen liggen of samenkomen. Verhalen die allerlei kanten op schieten maar die in het gebouw zijn te vinden, te horen, er hun oorsprong hebben. Zijn idee is een krachtige beperking en motor voor verhalen die ook toegepast kan worden op het gebouw aan de Jan Vroegopsingel 8 – ons clubgebouw als getuige en bakermat van legio geschiedenissen, levens, gebeurtenissen. Het verenigingsgebouw van een club waar je kunt roeien en waar je komt omdat je je er thuis voelt. Juist hier want… er zijn meer clubs, maar wij kiezen (of: kozen) deze ene. Stan Jansen, Elly Vlaming en Marise Knegtmans verbeelden het idee en in het blad krijgt het idee ‘vlees op de botten’ en ‘handen en voeten’.

Wat kunt u binnenkort – naast kerstkaarten, de reclamefolder van de slijter, de kerst Allerhande, een blauwe envelop – op uw mat verwachten? Een blad met verhalen over hoe er voor het computertijdperk boten werden gereserveerd; er tot enige tijd geleden elke zomer een wherry naar Vinkeveen werd geroeid en daar een seizoen lang bleef liggen tot groot vermaak van een groep dames; wij de erfelijke overdraagbaarheid van roeien met de families Van Zomeren en Van Broekhuizen als bewijsmateriaal aantonen. En in Wij Willem III leren we de bootsman en huismeester Gerard (nog wat) beter kennen. Ook zijn we te gast in de keuken bij woensdagavondkokkin Henny Hillecamp (Uit de kast) en is er nog meer… Columns, rubrieken, Golfbrekers, Otto’s Woord van de Voorzitter, Het Archiefstuk en de Agenda.

En er is nieuws! Goed nieuws. Na zich 15 jaar bij Willem III te hebben thuis gevoeld, vertrekt Ferry.

Is dat het goede nieuws?

Nee! (Of misschien wel… Dat ligt eraan). Maar we doelen erop dat in we deze DL kunnen melden dat er een opvolgster is voor zijn clubbladwerkzaamheden. We stellen u in de kolommen voor aan de nieuwe hoofdredactrice Helena van Gelder – een lid (en roeimoeder) die zich op Willem III direct als een vis in het water voelde.

Veel leesplezier gewenst, een mooie winter en (namens de ex-Chef) het ga jullie allen goed,

De redactie van De Landtong

(08 dec: tweede versie; na kleine taal- en kleurcorrecties, FW)

2017-12-08T16:44:17+00:00
 Posted by at 11:09
Mededeling van huishoudelijke aard:

Mededeling van huishoudelijke aard:

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong  No Responses »
okt 10 2017

De Landtong komt eraan!

De bladeren vallen van de bomen, het clubblad valt op uw mat. Een dezer dagen wordt De Landtong (DL) editie 5 weer door ijverige postbodehandjes door uw brievenbus geduwd zodat u uzelf weer op de hoogte kunt brengen van het leven op en rond Willem III.

De kolommen worden opgesierd door de nodige toerverslagen (zie de Golfbreker-rubriek) en een beeldimpressie van het jubileumfeest: het koffie- en taartconcert, de barbecue, boekpresentatie, botendoop, O’Wee. Daarnaast verhalen over nestvlieger Jaap die naar Nereus vertrok (titel: Het groeit wel weer aan), een kortverhaal van Els over een overwinning die haar naast een medaille ook een mooi inzicht bracht (Een medaille met een keerzijde), een reportage van Florrie over spelend leren (of lerend spelen) bij Jeanne Stockmanns rebellenclub, een mooi In Memoriam en nog een artikel van de Afroeicommissie over…

jawel…

het afroeien.

Uiteraaaaard ook onze rubrieken want zonder Wij Willem III (met ditmaal onder meer onze matcom!), Het Archief, Uit de kast, De Agenda, Q & A, Van de Voorzitter zou DL DL niet zijn.

Uit de (prijzen)Kast, beeld: Stan Jansen

En columnisten Bas en Kees kleden de boel nog verder aan in hun bijdragen Beet en Zen. Die mannen blijven maar groeien… waar houdt dat op?

 

Veel leesplezier gewenst,

De redactie van De Landtong

(12/10: tekst licht herzien, FW)

De Landtong komt eraan!

De bladeren vallen van de bomen, het clubblad valt op uw mat. Een dezer dagen wordt De Landtong (DL) editie 5 weer door ijverige postbodehandjes door uw brievenbus geduwd zodat u uzelf weer op de hoogte kunt brengen van het leven op en rond Willem III.

De kolommen worden opgesierd door de nodige toerverslagen (zie de Golfbreker-rubriek) en een beeldimpressie van het jubileumfeest: het koffie- en taartconcert, de barbecue, boekpresentatie, botendoop, O’Wee. Daarnaast verhalen over nestvlieger Jaap die naar Nereus vertrok (titel: Het groeit wel weer aan), een kortverhaal van Els over een overwinning die haar naast een medaille ook een mooi inzicht bracht (Een medaille met een keerzijde), een reportage van Florrie over spelend leren (of lerend spelen) bij Jeanne Stockmanns rebellenclub, een mooi In Memoriam en nog een artikel van de Afroeicommissie over…

jawel…

het afroeien.

Uiteraaaaard ook onze rubrieken want zonder Wij Willem III (met ditmaal onder meer onze matcom!), Het Archief, Uit de kast, De Agenda, Q & A, Van de Voorzitter zou DL DL niet zijn.

Uit de (prijzen)Kast, beeld: Stan Jansen

En columnisten Bas en Kees kleden de boel nog verder aan in hun bijdragen Beet en Zen. Die mannen blijven maar groeien… waar houdt dat op?

 

Veel leesplezier gewenst,

De redactie van De Landtong

(12/10: tekst licht herzien, FW)

2017-10-12T19:01:53+00:00
 Posted by at 16:55
Extra editie! LustrumLandtong, ‘nummer 4 1/2’

Extra editie! LustrumLandtong, ‘nummer 4 1/2’

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong  No Responses »
aug 12 2017

Verschijnt dezer dagen: lustrumeditie van De Landtong. Een extra nummer ter gelegenheid van de viering van het 135-jarig bestaan op 16 september. (meer…)

Verschijnt dezer dagen: lustrumeditie van De Landtong. Een extra nummer ter gelegenheid van de viering van het 135-jarig bestaan op 16 september. Continue reading »

2017-08-26T15:42:01+00:00
 Posted by at 14:48
Laatste nieuws: De Landtong in druk!

Laatste nieuws: De Landtong in druk!

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong  No Responses »
jul 04 2017

Laatste nieuws, dinsdag 4 julij 2017. DL nummer 4 klaar voor de start. De koerier heeft vanmorgen een geslaagde drukproef bezorgd. De redactie geeft zijn fiat, drukker Peter van Loevezijn geeft een zwengel aan de drukpers en stuurt zijn bodes uit over het land.

De Landtong, zonder dat u er erg in heeft binnenkort bij u in huis. 

Laatste nieuws, dinsdag 4 julij 2017. DL nummer 4 klaar voor de start. De koerier heeft vanmorgen een geslaagde drukproef bezorgd. De redactie geeft zijn fiat, drukker Peter van Loevezijn geeft een zwengel aan de drukpers en stuurt zijn bodes uit over het land.

De Landtong, zonder dat u er erg in heeft binnenkort bij u in huis. 

2017-07-06T13:52:48+00:00
 Posted by at 21:51
Het zomernummer van De Landtong

Het zomernummer van De Landtong

Roeivereniging Willem 3
 De Landtong  No Responses »
jun 27 2017

Een zwaar beladen schip aan verhalen, rubrieken en onderzoekuitslagen ditmaal in uw favoriete, en enige, clubblad. (meer…)

Een zwaar beladen schip aan verhalen, rubrieken en onderzoekuitslagen ditmaal in uw favoriete, en enige, clubblad. Continue reading »

2017-07-04T19:42:57+00:00
 Posted by at 18:37